‘Want alleen mensen die beseffen dat het leven niet altijd een feest is, die imperfecties kunnen omarmen en ook dat met anderen kunnen delen, maken misschien wel eens een kans gelukkig te zijn.’
- Dirk de Wachter

Nienke Sinnema Faalkundig studentencoach

Jij: (geeft Nienke een glimlach)
‘Hallo, ik heet ….’

Nienke: (glimlacht hartelijk terug)
‘Hoi, wat leuk om je te ontmoeten. Ik ben Nienke Sinnema, faalkundig studentencoach bij het Instituut voor Faalkunde.’

Jij: (je mondhoeken trekken wat bij)
‘Ok maar wacht even, studenten mogen toch helemaal niet falen? Ik las laatst in de krant dat die een enorme druk ervaren om hun studie in een keer te halen, en bij voorkeur met hoge cijfers. Iets met die prestatiebeurs meen ik.’

Nienke: (leunt een stukje naar voren)
‘Dat klopt precies. Studenten ervaren enorme stress om goed te presteren, ze worstelen met faalangst en perfectionisme en voelen weinig ruimte om te proberen, fouten te maken en het nog niet te weten. Terwijl die ruimte juist een voedingsbodem is voor nieuwe visies.’

Jij: (gaat er ook maar even rustig voor zitten)
‘Jeetje ja, ik ben blij dat ik studeerde in de tijd dat je er gerust tien jaar over kon doen. Maar nu dat niet meer kan, wat zou jij deze generatie adviseren?’

Nienke: (wat serieuzer nu)
‘Nou, de studiebelasting kunnen we niet veranderen, maar we kunnen wel die ruimte maken om te kiezen hoe je daarmee omgaat. Ik raad de huidige generatie aan om zich een moment los te koppelen van de ratrace, een kop koffie te zetten en een gesprek aan te knopen met zichzelf of een vriend. En dan te kijken naar drie dingen. Wat vind ik lastig in dit moment? Hoe kan ik mezelf daarin tegemoet komen? Wat geeft me energie en hoe kan ik vandaag iets kleins doen om me daarmee te voeden?’

Jij: (krijgt nu ook trek in koffie)
‘Goeie. Waar krijg jij energie van?’

Nienke: (weer die glimlach)
‘Ik ga regelmatig met mezelf op probeerdate. Dan ben ik ergens nieuwsgierig naar en neem ik een uur de tijd om dat te proberen. Zo vroeg ik me eens af of ik zelf fotolijsten kon maken. In het begin ging dat mis, maar door dat als proces te zien en verder te oefenen is het inmiddels een succesvol handeltje. Tijdens het zagen en schuren wordt m’n hoofd leeg en heb ik vaak de beste ideeën.’

Jij: (knikt enthousiast)
‘Ja dat heb ik vaker gehoord, zagen is het nieuwe breien.’

Nienke: (zet het eens op een rijtje)
‘Ik ben ook benieuwd naar jou. Als het niet perfect hoeft, wat zou je dan het liefste vandaag nog proberen?’

-RUIMTE VOOR IMPROVISATIE-